‘Anne en Goebbels, een confrontatie’ is onverwacht en spannend theater dat twee vensters op de buitenwereld toont. De Joodse Anne Frank en de Nazi-propagandist Joseph Goebbels hielden allebei een dagboek bij. Ze spreken in dezelfde tijd hun hoop en vertrouwen in de toekomst uit, maar met totaal verschillende uitgangspunten. Anne is op zoek naar de waarheid in het leven, terwijl Goebbels een gemanipuleerde werkelijkheid creëert. ‘Anne en Goebbels, een confrontatie’ wordt gespeeld door Victor Löw en Meral Polat.

Anne en Goebbels spreken in hun dagboeken beiden dezelfde God aan en smeken om verandering. Goebbels verlangt zeer intens naar de vernietiging van een onbekende, anonieme 'ander'. Anne Frank heeft niemand ooit iets aangedaan en verlangt naar haar vrijheid. Joseph Goebbels is de rechterhand van Hitler. Anne Frank zit in 1942 ondergedoken in het achterhuis aan de Prinsengracht. Aan de hand van de inhoud van beide dagboeken wordt een theatraal beeld geschetst van angst, hoop en verlangen tegenover de drijfveren om een verwerpelijk ideaal te bereiken. In de voorstelling, naar een scenario van regisseur Eddy Habbema, worden geluids- en filmfragmenten uit de periode van de Tweede Wereldoorlog getoond.

Meral Polat, die opgroeide in Zaandam en nu in Amsterdam woont, zegt over haar rol in ‘Anne en Goebbels, een confrontatie’:‘Ik ben een Hollandse meid uit Amsterdam en door het bloed van die Amsterdamse meid stroomt het bloed van Turkse Koerden. Waar het vandaag de dag om gaat, is dat we elkaar leren kennen en er achter komen dat we allemaal hetzelfde zijn in onze verscheidenheid. Alleen al door mijn uiterlijk zal ik in de rol van Anne Frank een brug slaan tussen heden en verleden, zonder het letterlijk over allochtonen te hebben. Dat maakt dit stuk voor mij zo noodzakelijk actueel.’